Czy MRP to już przeszłość, którą zastąpi DDMRP?
MRP czyli koncepcja Planowania Zasobów Materiałowych opracowana w latach 50-tych pojawiła się w systemach informatycznych od lat 60 dziesiątych. Z biegłem lat modyfikowana i rozbudowywana (MPR II, ERP).
Stworzona, aby redukować zapasy magazynowe, zapewnić lepsze wykorzystanie infrastruktury, czy lepiej kontrolować poszczególne fazy produkcji. Niby wszystko ok, ale czy w dzisiejszym świecie, kiedy produkty masowe są kastomizowane do potrzeb indywidualnego klienta, ich wariantowość powoduje, że serie produkcyjne są coraz krótsze, przy ciągłym nacisku na zmniejszenie czasu dostawy wyrobów – często jest ona już niewystarczająca.
Koncepcja zapotrzebowanie materiałowego opartego o popyt (DDMRP) narodziła się kilka lat temu i zyskuje coraz większe grono entuzjastów. Najbardziej znana wersja koncepcji opracowana została przez 2 osoby: Carola Ptaka i Chada Smitha. Koncepcja opiera się na strategicznych buforach zapasów, które mają skrócić czas realizacji zamówień klientów.
W odróżnieniu od planowania MPR gdzie zakłada się, że przyszłe zapotrzebowanie (prognozy) muszą być znane, a decyzja o zakupach surowców, czy podzespołów podejmowana jest na długo przed rozpoczęciem produkcji. Skutkuje to tym, że wszystkie odchylenia od planu, w sposób bezpośredni wpływają na cały łańcuch dostaw powodując nadmierne zapasy lub też niedobory (efekt bullwhip).
DDMRP wprowadza strategiczne bufory zapasów, które oddzielają popyt od podaży i je uniezależniają. Kluczowe surowce, półprodukty, komponenty produkowane (kupowane) są na magazyn, gdzie czekają na spersonalizowane przez klienta zamówienie na wyrób gotowy. To częściowo przekreśla jeden z filarów MRP (czyli minimalizację stanów magazynowych – ogranicza się ona do niestrategicznych surowców, półproduktów) ale zapewnia skrócenie czasu realizacji RZECZYWISTYCH zamówień.
Jak korzystać z DDMRP ?
Aby skutecznie wykorzystać DDMPR i nie „zawalić” sobie magazynu surowcami, należy określić jakie komponenty/surowce powinny być buforowane (które są strategiczne lub stanowią wąskie gardło). Nie wszystkie musimy przecież buforować. Większość z nich będzie nadal planowana przy użyciu standardowego MRP, również w przypadku użycia DDMRP.
Jak je zdefiniować? Na pewno przyjrzeć się tym, które mogą być wykorzystane w wielu wyrobach gotowych. Idealnymi kandydatami są również te surowce, których dostępność znacznie skróci czas realizacji, czyli te które znajdują się na ścieżce krytycznej (najdłuższy czas realizacji zamówienia/produkcji). Należy pamiętać, że stworzenie buforów na wybranych częściach spowoduje pojawienie się kolejnych dobrych kandydatów. Czy powinno się zdecydować na ich buforowanie zależy jednak od wielu czynników. Np. na ile atrakcyjne dla klienta jest obniżenie czasu realizacji zamówienia o X dni? Czy jest on skłonny zapłacić więcej za taki krótszy czas realizacji, innymi słowami, czy możemy podnieść ceny, oferując konkurencyjne terminy dostaw? Wysokie stany magazynowe i ich koszt przełożą się przecież na koszty dostarczenia klientowi produktu finalnego.
Poziomy buforów
Ustalenie poziomu buforów to zagadnienie na odrębny artykuł. W bardzo dużym skrócie wygląda to tak. Najpierw trzeba zdefiniować ADU (Average Daily Usage), czyli średnie dzienne użycie. Jest to szacunkowy dzienny poziom zużycia, który można ustalić na trzy sposoby: wpisać ręcznie, obliczyć ma podstawie historycznego zużycia, albo opierając się na przyszłym zapotrzebowaniu..zapotrzebowaniu. Jeden z systemów ERP, IFS Applications oferuje np. cztery metody obliczenia ADU z wykorzystaniem: wprowadzonej wartości ręcznej, długoterminowej historycznej konsumpcji, krótkoterminowej historycznej konsumpcji lub prognozy przyszłego popytu.
Buforowane indeksy należy przypisać do kategorii czasu realizacji oraz kategorii zmienności według typu komponentu (zakup, produkcja itp.). Każdy typ kategorii zawiera kilka czynników używanych przy obliczaniu poziomów bufora.
Wykorzystywane są 4 strefy zapasu:
Celem strefy Bezpieczeństwa jest pokrycie zmian podaży i popytu podczas cyklu uzupełniania bufora. Zalecany rozmiar będzie różny w zależności od rodzaju komponentu, kategorii, do której należy, rzeczywistej daty realizacji i kategorii zmienności.
Strefa Uzupełniania ma zapewnić dostępność podczas cyklu uzupełniania, a system ERP wspierający DDMRP powinien ustalić wielkość zamówienia, składając zamówienie, które doprowadzi nas do strefy Wystarczającej.
Nawet wtedy, gdy bufory DD MRP są solidne i zaprojektowane tak, aby absorbowały zmienność, wciąż istnieją sytuacje, w których korzystne jest dynamiczne dostosowywanie poziomów buforów, zgodnie ze znaną zmiennością popytu. Czynniki zaburzające ich funkcjonowanie to np. pozyskanie nowych znaczących kontraktów, otwarcie nowych rynków zbytu, sezonowość, akcje promocyjne czy wprowadzenie nowych produktów na rynek.
Dostosowania dynamiczne to sposób zarządzania tego rodzaju znaną zmiennością popytu, która polega na stosowaniu dostosowań bufora. Pozwalają one użytkownikowi na manipulacje przy użyciu wcześniej zdefiniowanych współczynników.
Planowanie oparte na zapotrzebowaniu to nic innego jak decyzja o uruchomieniu (lub nie) zlecenia uzupełnienia dla bufora DDMRP. Polega na zastosowaniu równania przepływu netto, który wyliczany jest następująco: Dostępne + Zamówione – Zapotrzebowanie Potwierdzonego Zamówienia Klienta - Pozycja przepływu netto.
Wygląda niezbyt skomplikowanie, ale do sprawnego działania niezbędne są dobrze skonstruowane strefy zapasu, z których składa się bufor.
DLA KOGO WIĘC DDMRP?
DDMRP ma oczywiste zalety. Jest rozwiązaniem dla wielu wyzwań, takich jak zmienność popytu, czy długi czas dostaw. Jednak, czy powinno być jedynym sposobem planowania? Oczywiście nie. Przecież tylko część z surowców / podzespołów / komponentów będzie podlegać buforowaniu. Pozostała część surowców nadal będzie planowana w klasycznym MRP.
Gdzie więc warto stosować DDMRP?
Na pewno w tych firmach i branżach, w których krótszy czas realizacji zamówień mocno przekłada się na lepsze relacje i współpracę z klientami. Dobrze zacząć stosowanie DDMPR i buforów od kilku kluczowych surowców/komponentów, a wraz z pozyskaniem doświadczenia stopniowo rozszerzać zakres ich stosowania.
Jako, że DDMRP jest stosunkowo nową koncepcją, mało który z systemów ERP posiada odpowiednie narzędzia do wspierania takiego procesu. IFS Applications 10 to rozwiązanie posiadające wbudowane i sprawdzone rozwiązanie DDMRP będące rozszerzeniem tradycyjnego MRP, które pomaga firmom radzić sobie z dzisiejszymi wyzwaniami spowodowanymi krótkimi cyklami życia produktu, długimi czasami realizacji dostaw i dużą zmiennością popytu. Wprowadzając strategiczne bufory magazynowe, firmy mogą skrócić czas realizacji zamówienia i stać się coraz bardziej zależnym od popytu, zamiast polegać na niepewnych prognozach. Rozwiązanie wbudowane w IFS zostało zatwierdzone przez Demand Driven Institute, co pokazuje zdolność IFS do oferowania efektywnych kosztowo wdrożeń.
Źródło: www.l-systems.pl
Koncepcja zapotrzebowanie materiałowego opartego o popyt (DDMRP) narodziła się kilka lat temu i zyskuje coraz większe grono entuzjastów. Najbardziej znana wersja koncepcji opracowana została przez 2 osoby: Carola Ptaka i Chada Smitha. Koncepcja opiera się na strategicznych buforach zapasów, które mają skrócić czas realizacji zamówień klientów.
W odróżnieniu od planowania MPR gdzie zakłada się, że przyszłe zapotrzebowanie (prognozy) muszą być znane, a decyzja o zakupach surowców, czy podzespołów podejmowana jest na długo przed rozpoczęciem produkcji. Skutkuje to tym, że wszystkie odchylenia od planu, w sposób bezpośredni wpływają na cały łańcuch dostaw powodując nadmierne zapasy lub też niedobory (efekt bullwhip).
DDMRP wprowadza strategiczne bufory zapasów, które oddzielają popyt od podaży i je uniezależniają. Kluczowe surowce, półprodukty, komponenty produkowane (kupowane) są na magazyn, gdzie czekają na spersonalizowane przez klienta zamówienie na wyrób gotowy. To częściowo przekreśla jeden z filarów MRP (czyli minimalizację stanów magazynowych – ogranicza się ona do niestrategicznych surowców, półproduktów) ale zapewnia skrócenie czasu realizacji RZECZYWISTYCH zamówień.
Jak korzystać z DDMRP ?
Aby skutecznie wykorzystać DDMPR i nie „zawalić” sobie magazynu surowcami, należy określić jakie komponenty/surowce powinny być buforowane (które są strategiczne lub stanowią wąskie gardło). Nie wszystkie musimy przecież buforować. Większość z nich będzie nadal planowana przy użyciu standardowego MRP, również w przypadku użycia DDMRP.
Jak je zdefiniować? Na pewno przyjrzeć się tym, które mogą być wykorzystane w wielu wyrobach gotowych. Idealnymi kandydatami są również te surowce, których dostępność znacznie skróci czas realizacji, czyli te które znajdują się na ścieżce krytycznej (najdłuższy czas realizacji zamówienia/produkcji). Należy pamiętać, że stworzenie buforów na wybranych częściach spowoduje pojawienie się kolejnych dobrych kandydatów. Czy powinno się zdecydować na ich buforowanie zależy jednak od wielu czynników. Np. na ile atrakcyjne dla klienta jest obniżenie czasu realizacji zamówienia o X dni? Czy jest on skłonny zapłacić więcej za taki krótszy czas realizacji, innymi słowami, czy możemy podnieść ceny, oferując konkurencyjne terminy dostaw? Wysokie stany magazynowe i ich koszt przełożą się przecież na koszty dostarczenia klientowi produktu finalnego.
Poziomy buforów
Ustalenie poziomu buforów to zagadnienie na odrębny artykuł. W bardzo dużym skrócie wygląda to tak. Najpierw trzeba zdefiniować ADU (Average Daily Usage), czyli średnie dzienne użycie. Jest to szacunkowy dzienny poziom zużycia, który można ustalić na trzy sposoby: wpisać ręcznie, obliczyć ma podstawie historycznego zużycia, albo opierając się na przyszłym zapotrzebowaniu..zapotrzebowaniu. Jeden z systemów ERP, IFS Applications oferuje np. cztery metody obliczenia ADU z wykorzystaniem: wprowadzonej wartości ręcznej, długoterminowej historycznej konsumpcji, krótkoterminowej historycznej konsumpcji lub prognozy przyszłego popytu.
Buforowane indeksy należy przypisać do kategorii czasu realizacji oraz kategorii zmienności według typu komponentu (zakup, produkcja itp.). Każdy typ kategorii zawiera kilka czynników używanych przy obliczaniu poziomów bufora.
Wykorzystywane są 4 strefy zapasu:
Bezpieczeństwa (Safety Stock), Uzupełniania (Replenish), Wystarczająca (OK), Nadmiarowa (Excess).
Ich poziom to strategiczna decyzja określająca zdolność buforów do działania zgodnie z przeznaczeniem. Celem strefy Bezpieczeństwa jest pokrycie zmian podaży i popytu podczas cyklu uzupełniania bufora. Zalecany rozmiar będzie różny w zależności od rodzaju komponentu, kategorii, do której należy, rzeczywistej daty realizacji i kategorii zmienności.
Strefa Uzupełniania ma zapewnić dostępność podczas cyklu uzupełniania, a system ERP wspierający DDMRP powinien ustalić wielkość zamówienia, składając zamówienie, które doprowadzi nas do strefy Wystarczającej.
Nawet wtedy, gdy bufory DD MRP są solidne i zaprojektowane tak, aby absorbowały zmienność, wciąż istnieją sytuacje, w których korzystne jest dynamiczne dostosowywanie poziomów buforów, zgodnie ze znaną zmiennością popytu. Czynniki zaburzające ich funkcjonowanie to np. pozyskanie nowych znaczących kontraktów, otwarcie nowych rynków zbytu, sezonowość, akcje promocyjne czy wprowadzenie nowych produktów na rynek.
Dostosowania dynamiczne to sposób zarządzania tego rodzaju znaną zmiennością popytu, która polega na stosowaniu dostosowań bufora. Pozwalają one użytkownikowi na manipulacje przy użyciu wcześniej zdefiniowanych współczynników.
Planowanie oparte na zapotrzebowaniu to nic innego jak decyzja o uruchomieniu (lub nie) zlecenia uzupełnienia dla bufora DDMRP. Polega na zastosowaniu równania przepływu netto, który wyliczany jest następująco: Dostępne + Zamówione – Zapotrzebowanie Potwierdzonego Zamówienia Klienta - Pozycja przepływu netto.
Wygląda niezbyt skomplikowanie, ale do sprawnego działania niezbędne są dobrze skonstruowane strefy zapasu, z których składa się bufor.
DLA KOGO WIĘC DDMRP?
DDMRP ma oczywiste zalety. Jest rozwiązaniem dla wielu wyzwań, takich jak zmienność popytu, czy długi czas dostaw. Jednak, czy powinno być jedynym sposobem planowania? Oczywiście nie. Przecież tylko część z surowców / podzespołów / komponentów będzie podlegać buforowaniu. Pozostała część surowców nadal będzie planowana w klasycznym MRP.
Gdzie więc warto stosować DDMRP?
Na pewno w tych firmach i branżach, w których krótszy czas realizacji zamówień mocno przekłada się na lepsze relacje i współpracę z klientami. Dobrze zacząć stosowanie DDMPR i buforów od kilku kluczowych surowców/komponentów, a wraz z pozyskaniem doświadczenia stopniowo rozszerzać zakres ich stosowania.
Jako, że DDMRP jest stosunkowo nową koncepcją, mało który z systemów ERP posiada odpowiednie narzędzia do wspierania takiego procesu. IFS Applications 10 to rozwiązanie posiadające wbudowane i sprawdzone rozwiązanie DDMRP będące rozszerzeniem tradycyjnego MRP, które pomaga firmom radzić sobie z dzisiejszymi wyzwaniami spowodowanymi krótkimi cyklami życia produktu, długimi czasami realizacji dostaw i dużą zmiennością popytu. Wprowadzając strategiczne bufory magazynowe, firmy mogą skrócić czas realizacji zamówienia i stać się coraz bardziej zależnym od popytu, zamiast polegać na niepewnych prognozach. Rozwiązanie wbudowane w IFS zostało zatwierdzone przez Demand Driven Institute, co pokazuje zdolność IFS do oferowania efektywnych kosztowo wdrożeń.
Źródło: www.l-systems.pl
Najnowsze wiadomości
Europejski przemysł cyfryzuje się zbyt wolno – ERP, chmura i AI stają się koniecznością
Europejski przemysł średniej wielkości wie, że cyfryzacja jest koniecznością, ale wciąż nie nadąża za tempem zmian. Ponad 60% firm ocenia swoje postępy w transformacji cyfrowej jako zbyt wolne, mimo rosnącej presji konkurencyjnej, regulacyjnej i kosztowej. Raport Forterro pokazuje wyraźną lukę między świadomością potrzeby inwestycji w chmurę, ERP i AI a realną zdolnością do ich wdrożenia – ograniczaną przez braki kompetencyjne, budżety i gotowość organizacyjną.
Smart Factory w skali globalnej: jak MOWI porządkuje produkcję dzięki danym w czasie rzeczywistym
Cyfryzacja produkcji w skali globalnej wymaga dziś spójnych danych, jednolitych standardów i decyzji podejmowanych w czasie rzeczywistym. W środowisku rozproszonych zakładów produkcyjnych tradycyjne raportowanie i lokalne narzędzia IT przestają wystarczać. Przykład MOWI pokazuje, jak wdrożenie rozwiązań Smart Factory i systemu MES może uporządkować zarządzanie produkcją w wielu lokalizacjach jednocześnie, zwiększając przejrzystość procesów, efektywność operacyjną oraz stabilność jakości.
Cyfryzacja produkcji w skali globalnej wymaga dziś spójnych danych, jednolitych standardów i decyzji podejmowanych w czasie rzeczywistym. W środowisku rozproszonych zakładów produkcyjnych tradycyjne raportowanie i lokalne narzędzia IT przestają wystarczać. Przykład MOWI pokazuje, jak wdrożenie rozwiązań Smart Factory i systemu MES może uporządkować zarządzanie produkcją w wielu lokalizacjach jednocześnie, zwiększając przejrzystość procesów, efektywność operacyjną oraz stabilność jakości.
Hakerzy nie kradną już tylko haseł. Oni kradną Twój czas i przyszłość. Jak chronić ERP przed paraliżem?
Hakerzy coraz rzadziej koncentrują się wyłącznie na kradzieży haseł. Ich prawdziwym celem jest dziś sparaliżowanie kluczowych systemów biznesowych, przejęcie kontroli nad danymi i wymuszenie kosztownych decyzji pod presją czasu. System ERP, jako centralny punkt zarządzania finansami, produkcją i logistyką, stał się dla cyberprzestępców najbardziej atrakcyjnym celem. Ten artykuł pokazuje, dlaczego tradycyjne zabezpieczenia przestają wystarczać i jak realnie chronić ERP przed atakami, które mogą zatrzymać firmę z dnia na dzień.
PSI automatyzuje logistykę Rossmanna: Wdrożenie WMS i MFC w Czechach
Nowoczesne centrum logistyczne Rossmann w Czechach to przykład, jak strategiczne inwestycje w automatykę i systemy IT wspierają skalowanie biznesu w handlu detalicznym. Projekt realizowany przez PSI Polska obejmuje wdrożenie zaawansowanego systemu WMS oraz sterowania przepływem materiałów, tworząc w pełni zintegrowane środowisko dla obsługi rosnących wolumenów sprzedaży i dynamicznego rozwoju e-commerce. To wdrożenie pokazuje, jak technologia staje się fundamentem efektywnej, przyszłościowej logistyki.
Nowoczesne centrum logistyczne Rossmann w Czechach to przykład, jak strategiczne inwestycje w automatykę i systemy IT wspierają skalowanie biznesu w handlu detalicznym. Projekt realizowany przez PSI Polska obejmuje wdrożenie zaawansowanego systemu WMS oraz sterowania przepływem materiałów, tworząc w pełni zintegrowane środowisko dla obsługi rosnących wolumenów sprzedaży i dynamicznego rozwoju e-commerce. To wdrożenie pokazuje, jak technologia staje się fundamentem efektywnej, przyszłościowej logistyki.Najnowsze artykuły
Magazyn bez błędów? Sprawdź, jak system WMS zmienia codzienność logistyki
Współczesna logistyka wymaga nie tylko szybkości działania, lecz także maksymalnej precyzji – to właśnie te czynniki coraz częściej decydują o przewadze konkurencyjnej firm. Nawet drobne pomyłki w ewidencji stanów magazynowych, błędy przy przyjmowaniu dostaw czy nieprawidłowe rozmieszczenie towarów, mogą skutkować poważnymi stratami finansowymi i opóźnieniami w realizacji zamówień. W jaki sposób nowoczesne rozwiązania do zarządzania pomagają unikać takich sytuacji? Czym właściwie różni się tradycyjny system magazynowy od zaawansowanych rozwiązań klasy WMS (ang. Warehouse Management System)? I w jaki sposób inteligentne zarządzanie procesami magazynowymi realnie usprawnia codzienną pracę setek firm?
Jak maksymalizować zyski z MTO i MTS dzięki BPSC ERP?
Zysk przedsiębiorstwa produkcyjnego zależy nie tylko od wydajności maszyn, ale przede wszystkim od precyzyjnego planowania, realnych danych i umiejętnego zarządzania procesami. Dlatego firmy, które chcą skutecznie działać zarówno w modelu Make to Stock (MTS), jak i Make to Order (MTO), coraz częściej sięgają po rozwiązania klasy ERP, takie jak BPSC ERP.
Warsztaty analityczne i sesja discovery. Jak wygląda pierwszy etap współpracy z partnerem wdrożeniowym ERP
Wdrożenie systemu ERP to jedna z najważniejszych strategicznych decyzji, jakie może podjąć firma. To inwestycja, która ma zrewolucjonizować procesy, zwiększyć efektywność i dać przewagę konkurencyjną. Jednak droga do sukcesu jest pełna potencjalnych pułapek. Wielu menedżerów obawia się nieprzewidzianych kosztów, oporu zespołu czy niedopasowania systemu do realnych potrzeb. Jak zminimalizować to ryzyko? Kluczem jest solidne przygotowanie. Zanim padnie słowo „wdrażamy”, konieczne jest przeprowadzenie trzech fundamentalnych etapów: warsztatów analitycznych, sesji discovery oraz analizy przedwdrożeniowej ERP. To nie są zbędne formalności, ale fundament, na którym zbudujesz sukces całego projektu.
Wdrożenie systemu ERP to jedna z najważniejszych strategicznych decyzji, jakie może podjąć firma. To inwestycja, która ma zrewolucjonizować procesy, zwiększyć efektywność i dać przewagę konkurencyjną. Jednak droga do sukcesu jest pełna potencjalnych pułapek. Wielu menedżerów obawia się nieprzewidzianych kosztów, oporu zespołu czy niedopasowania systemu do realnych potrzeb. Jak zminimalizować to ryzyko? Kluczem jest solidne przygotowanie. Zanim padnie słowo „wdrażamy”, konieczne jest przeprowadzenie trzech fundamentalnych etapów: warsztatów analitycznych, sesji discovery oraz analizy przedwdrożeniowej ERP. To nie są zbędne formalności, ale fundament, na którym zbudujesz sukces całego projektu.
Strategia migracji danych do nowego systemu ERP. Metody, ryzyka i najlepsze praktyki
Wdrożenie nowego systemu ERP to dla wielu firm nie tylko krok w stronę unowocześnienia procesów biznesowych, ale także ogromne przedsięwzięcie logistyczne i technologiczne. Aby nowy system ERP zaczął efektywnie wspierać działalność organizacji, kluczowe jest odpowiednie przygotowanie danych, które muszą zostać bezpiecznie i precyzyjnie przeniesione ze starego systemu. Migracja danych ERP to skomplikowany proces, wymagający zarówno zaawansowanej wiedzy technologicznej, jak i dokładnego planowania na poziomie strategicznym. W tym artykule przybliżymy najlepsze metody, wskażemy najczęstsze ryzyka oraz podpowiemy, jak przeprowadzić migrację krok po kroku.
Wdrożenie nowego systemu ERP to dla wielu firm nie tylko krok w stronę unowocześnienia procesów biznesowych, ale także ogromne przedsięwzięcie logistyczne i technologiczne. Aby nowy system ERP zaczął efektywnie wspierać działalność organizacji, kluczowe jest odpowiednie przygotowanie danych, które muszą zostać bezpiecznie i precyzyjnie przeniesione ze starego systemu. Migracja danych ERP to skomplikowany proces, wymagający zarówno zaawansowanej wiedzy technologicznej, jak i dokładnego planowania na poziomie strategicznym. W tym artykule przybliżymy najlepsze metody, wskażemy najczęstsze ryzyka oraz podpowiemy, jak przeprowadzić migrację krok po kroku.
Strategiczna przewaga czy kosztowny mit? Kto wygrywa dzięki chmurze?
Chmura miała być odpowiedzią na wyzwania sektora finansowego: przestarzałą infrastrukturę, rozproszone dane, rosnące oczekiwania klientów i klientek. Dziś korzysta z niej już 91% instytucji, a mimo to tylko nieliczne mówią o realnych efektach. Zaledwie 12% firm maksymalizuje potencjał chmury – tworzy skalowalne platformy, wdraża GenAI, monetyzuje dane. Reszta? Często grzęźnie w kosztach, integracjach i braku kompetencji. Różnica nie tkwi w technologii, ale w strategii – i to ona może zadecydować o miejscu w sektorze, który właśnie wchodzi w kolejną fazę transformacji.
Przeczytaj Również
Europejski przemysł cyfryzuje się zbyt wolno – ERP, chmura i AI stają się koniecznością
Ponad 60% średnich przedsiębiorstw przemysłowych w Europie uważa, że tempo ich transformacji cyfrow… / Czytaj więcej
Od półfabrykatu do produktu „na miarę”: wsparcie modelu ATO w systemie BPSC ERP
Rosnące oczekiwania klientów względem personalizacji sprawiają, że klasyczne modele produkcji opart… / Czytaj więcej
Cyfrowy duet dla przemysłu mięsnego - ERP w chmurze i Prodaso
Branża mięsna to bardzo wymagający sektor przemysłu. Producenci każdego dnia mierzą się z szeregiem… / Czytaj więcej
Ekosystem narzędzi dla produkcji – Dynamics 365 4FACTORY
Produkcja to jeden z bardziej wymagających sektorów gospodarki. Uniwersalne systemy często nie speł… / Czytaj więcej
Idemitsu wzmacnia strategię ERP z Rimini Street: maksymalizacja wartości SAP ECC 6.0 zamiast migracji
Idemitsu Kosan – japoński producent i detalista produktów naftowych – obrała pragmatyczny kurs tran… / Czytaj więcej


